tag:blogger.com,1999:blog-43952613844618596572011-07-30T22:08:00.910+03:00αρχή του τίποταnoreply@blogger.comBlogger651100tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-90063853414221534132010-10-26T13:47:00.013+03:002010-10-26T16:11:09.598+03:00<div style="text-align: justify;">Eνας από τους βασικούς πυρήνες κίνησης του υπάρχοντος οικονομικού συστήματος είναι ο έλεγχος σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης δραστηριότητας, από τον τρόπο δόμησης των πόλεων ως την εφεύρεση του ελεύθερου χρόνου και την δόμησή του. Γίνεται επίσης αντιληπτό πως ο έλεγχος πρέπει να επεκταθεί και στο μέλλον, στο μη βιωμένο όμως πιθανό γεγονός, για να υπάρχουν εκτενείς και σαφείς προβλέψεις-λύσεις για όσο το δυνατόν περισσότερα γεγονότα, αντιδράσεις ή φαινόμενα, τα οποία μπορεί εν μέρει να εξυπηρετούν την ανθρώπινη επιβιώση - π.χ. καιρικά φαινόμενα - ως επί το πλείστον όμως λειτουργούν υποστηρικτικά για την οικονομία. Αν η πολεοδομία είναι το βασικό εργαλείο ελέγχου της σύγχρονης ζωής τότε η στατιστική και η θεωρία πιθανοτήτων είναι τα βασικά εργαλεία ελέγχου της μελλοντικής.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-9006385341422153413?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-3740164549127260292010-05-14T00:44:00.002+03:002010-05-14T01:19:50.244+03:00στην άκρη της νύχτας αλλά να ρε παιδί μου, ξημέρωσε, το ταξίδι τελείωσε η νύχτα έφυγε και έμεινα μόνος ρε παιδί μου, εδώ να βλέπω την αυγούλα στην δροσιά και συ να φεύγεις σφυρίζοντας αδιάφορα έναν σκοπό, χωρίς σκοπό, με υπονοούμενα για συντροφικότητα, αλληλεγγύη, ότι θα μαστε μαζί και τα τέτοια, σφυρίγματα ξέρεις του αέρα, ανεύ νοήματος, κλυδωνιστήκαμε σε χορό που δεν ξέραμε, στην ουσία σταφύλια πατάγαμε, και να σου πω, ούτε καν γευτήκαμε και το κρασί ρε γαμώτο, αλλά τι να σου πω, ξύδι ρε συ πίνουμε συνέχεια, θα μας περάσει θα μου πεις, ναι το ξέρω, θα μας περάσει, αλλά ρε μπαγάσα μίλα πιο πριν ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-374016454912726029?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-24474444176146237692010-03-05T16:51:00.002+02:002010-03-05T17:05:16.554+02:00Ας με γλυτώσει κάποιος από τα όσα φρικτά και παράλογα ακούω σήμερα από το πρωί<br /><br />Δεν αντέχω άλλο!!!!!!!!!! (μιλάω ειλικρινά)<br /><br />Ας το πάρω από την αρχή για να σας δώσω να καταλάβετε.<br /><br />Φτάνω στο γραφείο με 15λεπτη καθυστέρηση και αφού έχω πληρώσει 9€ για ταξί. Τα νεύρα μου λοιπόν δεν είναι και στην καλύτερη κατάσταση. Και ενώ όλοι λένε για την ταλαιπωρία του καθενός, πέφτει η μεγάλη ατάκα:<br /><br />«Καλά, όλη η Ελλάδα μιλάει για την τσόντα της Τζούλιας» «έχει γίνει χαμός», «παντού και όλοι μιλάνε για αυτό»<br /><br />Τι λέτε ρε ζωντόβολα? Εδώ ο κόσμος χάνεται, και «όλοι» ασχολούνται με την γαμιόλα? Ποιοι όλοι? Τι λέμε? Σε ποιόν κόσμο ζείτε? Σε τι κόσμο ζω? Πάμε καλά?<br />Είναι δυνατόν?<br /><br />Και η απάντησή τους όταν τους λες ότι δεν μπορείς να εξισώνεις τα τεράστια προβλήματα ενός ολόκληρου λαού με την τσόντα μιας ηλίθιας αυτοκαταστροφικής ξανθιάς με μειωμένο ΙQ και να διατείνεσαι ότι «όλοι» μιλάνε για αυτό:<br /><br />«ε, εντάξει, δεν γίνεται όλη την ώρα να ασχολούμαστε με τα ζητήματα της οικονομίας και της πολιτικής» «πρέπει και λίγο να ξελαμπηκάρουμε»<br /><br />Από τι να ξελαμπηκάρετε ρε σεις? Από τα μεσημεριανά κουτσομπολίστικα που βλέπετε? Πότε ασχοληθήκατε με την οικονομία ή την πολιτική? Που μόλις κατάλαβαν ότι οι περικοπές θα επεκταθούν και στον ιδιωτικό τομέα και ούτε που ίδρωσε το αυτί τους. Κάνουν σαν τους παλιούς χριστιανούς που «από τον θεό είναι όλα σταλμένα. Τι να κάνει ένα μικρό ανθρωπάκι σαν εμένα?» αυτή είναι η πολιτική για αυτούς.<br /><br />Και θυμήθηκα τους αρχαίους έλληνες που έλεγαν ότι ο άνθρωπος είναι ον πολιτικό. Όχι. Καταρρίπτεται η θεωρία αυτή. Ο άνθρωπος δεν είναι ον πολιτικό. Σιγά πια!!!! Τι ήξερε και ο Αρίστος? Κάπου έκανε και αυτός ένα λάθος.<br /><br />Ο σημερινός άνθρωπος και δη ο σημερινός Έλληνας είναι όν απολιτικό. Και απολίτιστο!!!!!!!!!!<br /><br />Ελάτε να με πάρετε!!!!!!!!!!!!<br /><br />Δεν αντέχω άλλο!!!!!!!!!!!!!<br /><br />Δεν έχω πρόθεση να ακουστώ ως ο γκουρού της πολιτικής ούτε ως το φωτεινό παράδειγμα που πρέπει όλοι να ακολουθούν, αλλά υπάρχει και ένα όριο για όλα τα πράγματα. Και τουλάχιστον το δικό μου σήμερα το έχω υπερβεί εδώ και πολύ ώρα.<br /><br />Λευτεριά στους απανταχού κλεισμένους στα κλουβιά με τις τρελές!!!!!!!!!!!!!!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-2447444417614623769?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>orsohttp://www.blogger.com/profile/15785636368046291836noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-74620322368183651252010-02-18T01:01:00.002+02:002010-02-18T01:08:56.008+02:00Ο Χάμφρεϊ δεν έγραφε συχνά, αυτό άλλωστε είναι αυτονόητο. Επίσης σταμάτησε να απαριθμεί αυτά που έγραφε, του θυμίζει την ιεραρχία έλεγε. Τέλος πάντων μια μέρα έβλεπε με ένα γνωστό του δυο παιδιά να καταστρέφουν μια πινακίδα και όταν ρωτήθηκε πού βαδίζουμε είπε: "Τα πράγματα είναι απλά. Αν σου πουν πως υπάρχει δημιουργική καταστροφή θα διαφωνήσεις. Αν σου πουν πως μέσα από αυτό κάτι άλλο γεννιέται θα το απορρίψεις. Αν σου πουν όμως πως όλα αυτά που βλέπεις, όλο το σύμπαν φτιάχτηκε από μία τεράστια έκρηξη θα το δεχθείς."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-7462032236818365125?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-47069482870083257192009-12-23T03:21:00.001+02:002009-12-23T12:10:45.413+02:00Ημέρα των ευχαριστιών (Γ. Μπάροουζ) <br /><br />Ευχαριστούμε για την άγρια γαλοπούλα και τα περαστικά περιστέρια που προορίζονται να χεστούν ολάκερα μέσα από υγιή αμερικανικά σπλάχνα<br />Ευχαριστούμε για μια ήπειρο που μολύναμε και δηλητηριάσαμε<br />Ευχαριστούμε για τους Ινδιάνους που πρόβαλλαν σθένος πρόκλησης και κινδύνου<br />Ευχαριστούμε για τις τεράστιες ορδές βισσώνων που σκοτώσαμε και αφήσαμε τα πτώματά τους να σαπίζουν<br />Ευχαριστούμε για την επικήρυξη των λύκων και των κογιότ<br />Ευχαριστούμε για το αμερικανικό όνειρο που εκχυδαϊζει και διαστρεβλώνει μέχρις ότου η γυμνή αλήθεια να λάμψει<br />Ευχαριστούμε για την ΚουΚλουξΚλαν<br />Για τους σερίφηδες που νιώθουν την κλάση τους σκοτώνοντας αράπηδες <br />Ευχαριστούμε για τις παρακμιακές θεούσες με πρόσωπα στριμμένα ξερακιανά πικρά διαβολικά<br />Ευχαριστούμε για τα αυτοκόλλητα που γράφουν σκοτώστε μια αδελφή για τη χάρη του Χριστού<br />Ευχαριστούμε για το εργαστηριακό AIDS<br />Ευχαριστούμε για την ποτοαπαγόρευση και τον πόλεμο ενάντια στα ναρκωτικά<br />Ευχαριστούμε μια χώρα όπου σε κανένα δεν επιτρέπεται να κοιτά τη δουλειά του<br />Ευχαριστούμε για ένα έθνος χαφιέδων<br />Ναι ευχαριστούμε για όλες τις αναμνήσεις-εντάξει, ας δούμε τα μπράτσα σου<br />Πάντα ήσουν πονοκέφαλος και πάντα βαρετός<br />Ευχαριστούμε για την τελευταία και σπουδαιότερη προδοσία του τελευταίου και σπουδαιότερου από τα ανθρώπινα όνειρα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-4706948287008325719?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-85165487795617455092009-12-22T09:22:00.001+02:002009-12-22T09:24:21.343+02:00A gun a chair a table some cards<br /> when I was young I had other plans<br /><br />A bullet myself a beer some cards<br /> now I am too old to do otherwise<br /><br />A sound a dead-man a glass some cards<br /> you gonna use what's in your hands<br /> <br />Silence dark dust some cards<br /> we are here only by chance<br /><br /> chaos<br /><br />A rustle a light dust some cards<br /> life starts to spin around ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-8516548779561745509?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-2722887013107476322009-12-12T21:09:00.001+02:002009-12-12T21:09:45.215+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uuGaqLT-gO4&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/uuGaqLT-gO4&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-272288701310747632?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-13638772035967418242009-12-11T13:16:00.012+02:002009-12-12T12:50:51.150+02:00τόσα χρόνια ζητάν εγγυήσεις<br />αυτό που καταλαβαίνουν καλύτερα απ' το οτιδήποτε<br />λεφτά<br /><br />πολλοί αλληλέγγυοι με συναυλίες ενίσχυσης<br />και πάρτυ και κράνη και κουτιά<br />ή άμεση συνεισφορά<br /><br />τρεχαλητό πάνω κάτω<br />να βρούν να πάρουν να δώσουν<br />να ενημερώσουν<br /><br />και ύστερα από όλα αυτά<br />και κάθε φορά<br />και μια ακόμη φορά<br />πάλι στο τρέξιμο<br />τελευταία στιγμή<br /><br />δηλαδή<br />ρε γαμώτο<br /><br />κάτι δεν έπρεπε να υπήρχε από τα πριν;<br />και αν δεν υπάρχει<br />δεν πρέπει να γίνει η αρχή;<br />να τελειώνουμε και με αυτό το θέμα<br />επιτέλους<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-1363877203596741824?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-25884515994036336852009-12-09T15:34:00.002+02:002009-12-09T15:38:59.584+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JDUhp-ZIwJQ&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/JDUhp-ZIwJQ&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-2588451599403633685?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-42741193047808615132009-12-09T13:03:00.002+02:002009-12-09T13:18:32.118+02:00Αν χρειάζονται<br />όλα τα κανάλια<br />δεκάδες δημοσιογράφοι<br />όλες οι εφημερίδες<br />χιλιάδες αστυνομικοί<br />όλοι οι πανεπιστημιακοί<br />οι περισσότεροι πολιτικοί<br />τρεις αγανακτισμένοι πολίτες<br />οι σύλλογοι εμπόρων απανταχού<br />ο π. που δεν μπορεί να πιει καφέ<br />το χτένισμα που δεν θα κάνει η κ.<br />θεωρίες συνομωσίας<br />μονταρισμένα πλάνα<br />παραπλανητικές ειδήσεις<br />και τρομοκράτες σ' αεροπλάνα,<br />τότε πόσο ισχνή<br />μειοψηφία είναι αυτή;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-4274119304780861513?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-54737036569768101622009-12-09T13:00:00.000+02:002009-12-09T13:03:14.811+02:00Ο γ. προσήχθηκε το απόγευμα του σαββάτου. Είχε δώσει ραντεβού στην πλατεία των εξαρχείων με την κοπέλα του. Το πρόσωπό του δεν άρεσε. Το ντύσιμό του το βρήκαν "ύποπτο". Τον κράτησαν 7 ώρες στην ασφάλεια. Στο τέλος δεν τον άφησαν. Μετέτρεψαν την προσαγωγή σε σύλληψη. Οι κατηγορίες κοινές. Σε ένα τσουβάλι όλοι.<br /><br />Ο κ. προσήχθηκε το απόγευμα του σαββάτου. Ήταν στο ρεσάλτο. Το κτίριο δεν τους άρεσε. Ο λόγος ενοχλούσε. Τον κράτησαν ώρες μέχρι να βρούν τα απαραίτητα "ευρήματα". Σήκωσαν αμέσως τα λάβαρα στα κανάλια. Η προσαγωγή έγινε σύλληψη. Οι κατηγορίες κοινές. Σε ένα τσουβάλι όλοι.<br /><br />Ο ν. προσήχθηκε το βράδυ του σαββάτου. Ήταν στο Δημαρχείο. Η κίνηση τους σκύλιασε. Η συμπαράσταση του κόσμου περισσότερο. Τον προσήγαγαν και απέκλεισαν τον χώρο για ώρες. Τα ευρύματα ανακαλύφθησαν έπειτα. Η προσαγωγή μεταλλάσεται. Οι κατηγορίες κοινές. Σε ένα τσουβάλι όλοι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-5473703656976810162?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-19062023313526168312009-12-09T11:41:00.007+02:002009-12-09T13:02:18.909+02:00Στον Χάμφρεϊ αρέσει να ασχολείται με τα παράδοξα. Μία μέρα κάποιος του ανέφερε για μια καινούρια έννοια, την πράσινη ανάπτυξη. Οπότε και του απάντησε ως εξής:<br /><br />" Η σχέση του καπιταλισμού με την φύση, αναφορικά με την ανάπτυξη, είναι η αποδόμηση, η εκμετάλλευση και η βίαιη αλλαγή της. Χρησιμοποιώντας την φράση 'πράσινη ανάπτυξη' είναι σαν να λες 'θέλω να καταστρέφω την φύση χωρίς όμως να την καταστρέψω τελικά', σχήμα προφανώς οξύμωρο και παράδοξο. Το αυτονόητο είναι ότι θέλουν να συνεχίσουν την καταστροφή της φύσης - ανάπτυξη - χωρίς αυτό όμως να φαίνεται - πράσινη."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-1906202331352616831?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-17712284647135332132009-12-07T15:49:00.003+02:002009-12-07T16:37:20.993+02:00Ο Χάμφρεϊ είναι φανατικός καπνιστής. Του αρέσει επίσης να πηγαίνει από blog σε blog να γράφει την ασυνήθιστη έκδοση της "Βίβλου του αυτονόητου" και να ψαρεύει. Πιο πολύ όμως του αρέσει να καπνίζει κάνοντας όλα τα παραπάνω μαζί. Το 1984 είχε τελειώσει την δραματική σχολή αλλά ποτέ δεν κατάφερε να παίξει έστω έναν μικρό ρόλο. Οι δουλειές που έκανε έκτοτε ήταν ευκαιριάκες, πότε εδώ πότε εκεί. Δεν είχε ενταχθεί πουθενά πολιτικά, μπορείς να πεις όμως πως έβλεπε πάντα με συμπάθεια τους νέους.<br /><br /> Στην σελίδα -45 της "βίβλου του αυτονόητου" έχει ένα απόσπασμα για τα μέσα ενημέρωσης και τους νέους που εξεγείρονται:<br /><br />" Κατά καιρούς, τα μέσα ενημέρωσης ή οι πολιτικοί που ασχολούνται με νέους που εξεγείρονται τους αναφέρουν με τους ακόλουθους χαρακτηρισμούς: κουκουλοφόρους, ταραξίες, χούλιγκανς, γνωστούς-αγνώστους, προβοκάτορες, πράκτορες, ξενόφερτο δάχτυλο, παράνομους, άνομους, τρομοκράτες, κατασκευαστές εκρηκτικών, ιδιοκτήτες γιάφκας , ανεγκέφαλους, εγκληματίες, χαοτικές δυνάμεις, δυνάμεις του σκότους, λυσσασμένους και τυφλωμένους από την βία, παραστρατημένους, βάνδαλους, ορδές βανδάλων και ίσως και κάποιους άλλους χαρακτηρισμούς που αυτή την στιγμή μου διαφεύγουν. Ποτέ όμως δεν θα ακούσεις το αυτονόητο, ότι είναι κάποιοι νέοι που εξεγείρονται. "<br /><br /> Πιο κάτω στην σελίδα -42 αναφέρει πως:<br /><br />"... το αυτονόητο λαμβάνει άλλη μορφή και ελλατώνεται η παραμόρφωσή του όσο αυξάνεται η απόσταση του γεγονότος από τα μέσα ενημέρωσης. Έτσι μια εξέγερση νέων σε έναν μακρινό τόπο αναφέρεται σαν διαδήλωση και τα υποκείμενα σαν διαδηλωτές και μια υποτιθέμενη εξέγερση στο άλφα του κενταύρου θα αναφερόταν ρητά ως τέτοια. "<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-1771228464713533213?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-75260898293468375972009-12-07T15:20:00.003+02:002009-12-07T15:28:01.566+02:00ο ρεπόρτερ ήταν σίγουρος για τον εαυτό του. κοίταξε την αντίστροφη μέτρηση και στο μηδέν άρχισε να μεταδίδει " Δυνάμεις ασφαλείας και πλήθος αστυνομικών εκκένωσαν τον αυτό.., αυτοχειρ, εεε, μμμ, ", κόμπιασε και κοιτάζοντας απορημένα τον κάμεραμαν, άρχισε να συλλαβίζει:<br />" ΑΥ-ΤΟ-ΔΙ-Α-ΧΕΙ-ΡΙ-ΖΟ-ΜΕ-ΝΟ ... "<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-7526089829346837597?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-32060826653903485922009-08-01T17:07:00.007+03:002009-08-01T20:24:28.145+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_V6x16vttth0/SnRQVl2eoEI/AAAAAAAABaw/5_CBFWaU2Sw/s1600-h/1930-1933.png"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 116px; height: 162px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_V6x16vttth0/SnRQVl2eoEI/AAAAAAAABaw/5_CBFWaU2Sw/s320/1930-1933.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5365001387973189698" border="0" /></a><br />α) Δείκτης τιμών Dow Jones περίοδος 1930 - 1932<br /><br />Πτώση: 86%<br />Γνωστή επίσης και εως Μεγάλη Ύφεση, Οικονομικό Κράχ κτλ κτλ.<br />Η μεγαλύτερη οικονομική ύφεση του αιώνα που πέρασε.<br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_V6x16vttth0/SnRU9MWKxtI/AAAAAAAABa4/9x-jqbq0GDM/s1600-h/2007-2008.png"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 73px; height: 174px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_V6x16vttth0/SnRU9MWKxtI/AAAAAAAABa4/9x-jqbq0GDM/s200/2007-2008.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5365006466368063186" border="0" /></a>β) Δείκτης τιμών Dow Jones περίδος 2007 - αρχές 2009<br /><br />Πτώση: περίπου 45% (ακόμα δεν έχει σημανθεί το ελάχιστο)<br />Γνωστή επίσης σαν Στεγαστική Κρίση, Πιστωτική Κρίση, Bear Market ( για κάποιες οικονομίες ) κτλ κτλ<br /><br /><br /><br /><br /><br />Μιας και στερούμαι γνώσεων γύρω από τον τομέα δεν μπορώ ούτε να συγκρίνω ούτε να αξιολογήσω τις δύο αυτές περιόδους, παρόλ' αυτά παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον διάφορα κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα που συνέβησαν την περίοδο μεταξύ '30 και '32 και δείχνουν πώς η πλειονότητα του τότε κόσμου αντιμετώπισε την κρίση αυτή. Η αναφορά προέρχεται από ένα απλό χρονικό εκείνης της περιόδου ( η ταξινόμηση είναι ημερολογική ).<br /><br />1930:<br /><ul><li>ο βίλχεμ φρικ γίνεται ο πρώτος ναζί υπουργός της γερμανίας</li><li>η ινδία απαιτεί πλήρη ανεξαρτησία</li><li>σύλληψη στην ελλάδα κομμουνιστών για την πρόληψη ταραχών</li><li>δίκη 14 εβραίων στην πολωνία για τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις</li><li>απεργία καπνεργατών στην μυτιλήνη και λέσβο και επίθεση σε αστυνομικές δυνάμεις</li><li>εργατικές διαδηλώσεις σε ευρώπη και αμερική, με νεκρούς</li><li>απεργία πείνας όλων των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές λόγω κακής σίτησης</li><li>εμφύλιος πόλεμος στην κίνα</li><li>8,2 εκατομμύρια άνεργοι στην γερμανία</li><li>η βρετανία υπόσχεται ανεξαρτησία στο ιράκ</li><li>το ράιχσταγ διαλύεται λόγω μη έγκρισης του γερμανικού προϋπολογισμού</li><li>απαγορεύεται η φοίτηση ελλήνων μαθητών σε λειτουργούντα ξένα δημοτικά σχολεία</li><li>τα συνδικάτα των ΗΠΑ απεργούν με αίτημα το εμπορικό εμπάργκο της ΕΣΣΔ</li><li>το ναζιστικό κόμμα έρχεται δεύτερο στις γερμανικές εκλογές</li><li>εντονες εξεγέρσεις αγροτών σε θεσσαλία και μακεδονία</li><li>το υπ. εξωτερικών των ΗΠΑ απαγόρευσε την είσοδο αλλοδαπών εργατών</li><li>στρατιωτικό πραξικόπημα στην αργεντινή</li><li>προσπάθεια πραξικοπήματος στην χιλή</li><li>πανεργατικό συλλαλητήριο στην αθήνα</li><li>οι βουλευτές του χίτλερ παρουσιάστηκαν με απαγορευμένες στολές στην βουλή</li><li>οι αντιπρόσωποι της ιρλανδίας ζητούν την ανεξαρτητοποίηση από την βρετανία</li><li>προσπάθεια πραξικοπήματος στην φιλανδία</li><li>περικοπή μισθών δημοσίων υπαλλήλων στην γερμανία</li><li>συγκέντρωση στο θέατρο "λαού" για την παλινόρθωση της μοναρχίας στην ελλάδα</li><li>επίθεση αστυνομίας εναντίον σιδηροδρομικών υπαλλήλων στην θεσσαλονίκη. ζητούσαν τον 13ο μισθό. διαλύθηκαν με τα όπλα</li></ul>1931<br /><ul><li>ο Πάπας κατά των σεξουαλικών ελευθεριών</li><li>επεισόδια από καπνεργάτες στον πειραιά εξαιτίας πρόσληψης γυναικών</li><li>γενική απεργία αρτοποιών στην αθήνα. διατάχθηκε επιστράτευση</li><li>προσπάθεια πραξικοπήματος σε Αζόρες και Μαδέρα</li><li>η σοβιετική ένωση και το αφγανιστάν υπογράφουν συνθήκη ουδετερότητας</li><li>μελετάται στην ελλάδα ο νόμος για το πόθεν έσχες των πολιτικών προσώπων</li><li>σκηνές σε βάρος εβραίων στην θεσσαλονική από πολίτες</li><li>απολύονται κομμουνιστές δάσκαλοι στην μακεδονία</li><li>πρόταση για αύξηση φορολογίας εισοδήματος κατά 50% στις ΗΠΑ</li><li>η βρετανική στερλίνα σε κίνδυνο</li><li>αύξηση φόρων και περικοπή των μισθών στην βρετανία</li><li>χρηματιστηριακός πανικός σε ευρώπη και αμερική</li><li>μεγάλη απεργία ανθρακωρύχων στις ΗΠΑ<br /></li><li>ο χίτλερ υπόσχεται διασφάλιση της δημόσιας τάξης στην γερμανία</li></ul><br />1932<br /><ul><li>αγρότες πήγαινουν σε τρίκαλα και καρδίτσα με το σύνθημα καλομπόκι ή θάνατος</li><li>αιματηρή πορεία ανέργων στα τρίκαλα</li><li>ο πρωθυπουργός βενιζέλος αναχωρεί για ευρωπη προς εύρεση δανείων</li><li>η ΕΣΣΔ υπογράφει σύμφωνο μη επίθεσης με την πολωνία</li><li>η ελληνική κυβέρνηση τελεί υπό παραίτηση λόγω οικονομικής κρίσης</li><li>μέτρα εναντίον του ελληνικού τύπου: περιορισμός σελίδων και απαγόρευση δωροπροσφορών</li><li>οι έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι διαμαρτύρονται για την οικονομική τους κατάσταση</li><li>έκκλησεις σε λαό και εκκλησία να καταβάλλουν χρυσό με αντάλλαγμα δραχμές</li><li>ανακοινώθηκε η ανακάλυψη του πρώτου εμβολίου κατά του κίτρινου πυρετού</li><li>πεινασμένοι αγρότες στην ύπαιθρο της ελλάδας λιθοβολούν δημόσια κτίρια</li><li>η ελλάδα κυρήσσει πτώχευση</li><li>σύγκρουση απεργών με αστυνομικές δυνάμεις στην πάτρα. η πόλη στρατοκρατείται</li><li>γενική απεργία στο βέλγιο</li><li>δικτατορία στην πορτογαλία</li><li>η εθνική λιθουανική ένωση υιοθέτησε φασιστικό πρόγραμμα</li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-3206082665390348592?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-2146111453955154302009-07-22T17:25:00.003+03:002009-07-22T17:39:10.591+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2X3meL51Dkg&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/2X3meL51Dkg&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-214611145395515430?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-26936152800291096262009-07-21T20:04:00.001+03:002009-07-21T20:06:06.459+03:00<p>Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος<br /> βία<br />Παραλογισμός στον μέσο άνθρωπο<br />Για να τροφοδοτήσει οποιονδήποτε στρατό μια<br />Οποιαδήποτε μέρα.<br />ΚΑΙ Οι Καλύτεροι Στο Φόνο Είναι Αυτοί<br />Που Κηρύσσουν Το Αντίθετο.<br />ΚΑΙ Οι Καλύτεροι Στο Μίσος Είναι Αυτοί<br />Που Κηρύσσουν Την Αγάπη.<br />ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ<br />ΕΙΝΑΙ - ΤΕΛΙΚΑ - ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ<br />ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΗΝ<br /> ΕΙΡΗΝΗ</p> <p>Αυτοί Που Κηρύσσουν Τον Θεό<br /> Χρειάζονται Τον Θεό<br />Αυτοί Που Κηρύσσουν Την Ειρήνη<br /> Δεν Έχουν Ειρήνη.<br />ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ<br /> ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΓΑΠΗ<br />ΦΥΛΑΞΟΥ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ<br />Φυλάξου Από Αυτούς Που Ξέρουν.</p> <p> Φυλάξου<br /> Από Αυτούς<br /> Που Συνεχώς<br /> ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ<br /> ΒΙΒΛΙΑ</p> <p>Φυλάξου Από Αυτούς Που Είτε Απεχθάνονται<br />Την Φτώχεια ή Που Είναι Περήφανοι Γι΄Αυτήν</p> <p>ΦΥΛΑΞΟΥ Από Αυτούς Που Βιάζονται Να Επαινέσουν<br />Γιατί Χρειάζονται Επαίνους Για Ανταμοιβή</p> <p>ΦΥΛΑΞΟΥ Από Αυτούς Που Βιάζονται Να Επικρίνουν<br />Φοβούνται Αυτό Που Δεν<br />Ξέρουν</p> <p>Φυλάξου Από Αυτούς Που Αναζητούν Συνεχώς<br />Το Πλήθος. Δεν Είναι Τίποτα<br />Μόνοι Τους</p> <p> Φυλάξου<br />Από Τον Μέσο Άνδρα<br />Την Μέση Γυναίκα<br />ΦΥΛΑΞΟΥ Απ’ Την Αγάπη Τους</p> <p>Η Αγάπη Τους Είναι Μέτρια, Ψάχνει Να Βρει<br />Το Μέτριο<br />Αλλά Υπάρχει Ιδιοφυία Στο Μίσος Τους<br />Υπάρχει Αρκετή Ιδιοφυία Στο<br />Μίσος Τους Για Να Σε Σκοτώσει, Να Σκοτώσει<br />Οποιονδήποτε.</p> <p>Καθώς Δεν Θέλουν Τη Μοναξιά<br />Καθώς Δεν Καταλαβαίνουν Τη Μοναξιά<br />Θα Προσπαθήσουν Να Καταστρέψουν<br />Οτιδήποτε<br />Διαφέρει<br />Από Την Δική τους</p> <p> Καθώς Δεν Μπορούν<br /> Να Δημιουργήσουν Τέχνη<br /> Δεν Θα<br />Καταλάβουν Την Τέχνη</p> <p>Θα Θεωρήσουν Την Αποτυχία Τους<br />Ως Δημιουργοί<br />Μόνο Ως Αποτυχία<br />Του Υπόλοιπου Κόσμου</p> <p>Καθώς Δεν Μπορούν Να Αγαπήσουν Ολοκληρωτικά<br />Θα Πιστέψουν Την Αγάπη Σου<br />Ως Ατελή<br />ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΘΑ ΣΕ<br />ΜΙΣΗΣΟΥΝ</p> <p>Και Το Μίσος Τους Θα Είναι Τέλειο<br />Σαν Λαμπερό Διαμάντι<br />Σαν Μαχαίρι<br />Σαν Βουνό<br />ΣΑΝ ΤΗΝ ΤΙΓΡΗ<br />ΣΑΝ το Κώνειο</p> <p> Η Τελειότερή Τους<br /> ΤΕΧΝΗ</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-2693615280029109626?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-70414281715285543552009-07-04T11:47:00.002+03:002009-07-04T14:53:04.074+03:00Τα τελευταία χρόνια συμμετέχω σε ένα αυτοοργανωμένο και αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα προσανατολιζόμενο σε δραστηριότητες γύρω από την μουσική. Τα άτομα που κατά καιρούς μετείχαν ή μετέχουν είναι αρκετά με διαφορετικές αφετηρίες και διαφορετικές απόψεις, τόσο στους στόχους όσο και στην λειτουργικότητα, σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι σημαντικά αποκλίνουσες. Παρόλες τις εγγενείς δυσκολίες το εγχείρημα στα πρώτα βήματά του ήταν άκρως γοητευτικό και ζωογόνο, υπήρξε έντονος ενθουσιασμός δραστηριότητα και κίνηση, χαρακτηριστικά τα οποία επαλήθευαν τις θεωρητικές μου απόψεις για το πως θα αισθανόμουν σε μια τέτοια κατάσταση, εν συνεχεία όμως παρατηρήθηκαν και τώρα είναι περισσότερο εμφανή σημάδια δυσλειτουργίας, παραίτησης και εν τέλει παρακμής σε βαθμό που να τίθεται το ερώτημα αν τελικά είναι βιώσιμο το εγχείρημα της αυτοοργάνωσης. Στον αντίποδα αντιπαρατέθηκε η άποψη πως τα συγκεκριμένα άτομα ευθύνονται για την μικρή αυτή αποτυχία και δεν φέρει καμία ευθύνη η ιδέα της αυτοοργάνωσης.<br /><br /> Η ιδέα ότι η αυτοοργάνωση δεν είναι βιώσιμη δεν με βρίσκει σύμφωνο γιατί έχουμε βάσιμες ιστορικές αποδείξεις ότι και βιώσιμη είναι αλλά και μπορεί να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερης κλίμακας κοινωνική οργάνωση πέραν από τις μικρές ομάδες οικισμών ή νομάδων, και αναφέρομαι στην τριετία '36-'39 της ισπανικής επανάστασης όπου παρατηρούμε αυτοοργάνωση και αυτοδιαχείριση σε κλίμακα πλέον βιομηχανικής κοινωνίας. Το γιατί και πώς πνίγηκε στο αίμα είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα που ξεφεύγει του παρόντος.<br /><br /> Από την άλλη τα συγκεκριμένα άτομα που ήταν ή είναι ακόμη έδωσαν αρκετές ποσότητες ενέργειας και πόρων, δούλεψαν άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο σε ποικίλα πόστα, απέφυγαν τους έντονους διαπληκτισμούς πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων, κάποιοι εξ αυτών - η αλήθεια είναι ότι ήταν πολύ λίγοι - είχαν αρκετή εμπειρία από ανάλογες ομάδες και γενικότερα η πεποίθηση μου είναι πως κανένας δεν μπορεί να κατηγορηθεί τουλάχιστον στην αρχή ότι είχε αρνητική διάθεση ή ακόμα και διάθεση εκμετάλλευσης προς το σύνολο και το συνολικό εγχείρημα.<br /><br /> Το ερώτημα παραμένει όμως για ποιό λόγο δείχνει να αποτυγχάνει αυτή η προσπάθεια, και εδώ είναι που πρέπει να εξετάσουμε τον τρόπο που τα συγκεκριμένα άτομα αποφάσισαν να αυτοοργανωθούν και να φανούν κάποιες λανθασμένες επιλογές που ενώ στην αρχή ξεκίνησαν σαν πειραματικές και φιλόδοξες οδήγησαν σε διαδικασίες που εν τέλει έφθειραν τα άτομα και δημιούργησαν συνθήκες ανισότητας ανάμεσα στα μέλη.<br /><br /> Καταρχάς είχε αποφασιστεί να μην υπάρχει τακτική συνέλευση παρά μόνο έκτακτες που να καλούνται με ατομική πρωτοβουλία. Θέλαμε να αποφύγουμε τις τακτικές συνελεύσεις με το επιχείρημα πως αν δεν υπάρχει αντικείμενο συζήτησης γίνονται βαρετές συγκεντρώσεις, ότι συνήθως παρατηρείται επανεπεξεργασία της ίδιας θεματικής και ότι θα ήταν καλό να δοκιμαστεί μια πιο "ελεύθερη" από άποψη φόρμας διαδικασία. Το παραπάνω λειτούργησε μόνο στην αρχή και ο λόγος είναι ότι βρισκόμασταν ούτως ή άλλως πάρα πολλές ώρες μαζί για διεκπεραίωση εργασιών οπότε και αναπόφευκτα συζητούσαμε ή σχεδιάζαμε ποικίλα θέματα και τρόπους οργάνωσης. Αυτό που δεν έγινε αντιληπτό είναι πως όταν σταμάτησαν οι συγκεντρώσεις και οι εργασίες έχασε η ομάδα την όποια συνεκτικόκητα ή και συντροφικότητα, στοιχεία τα οποία προσδίδει μια τακτική συνέλευση, και θα χρειαζόταν ή να εφεύρουμε καινούριες εργασίες ή να καταφεύγουμε σε περισσότερες έκτατες συνελεύσεις. Φυσικά τίποτα από τα δύο δεν έγινε και φυσιολογικά παρήκμασε ο ομαδικός χαρακτήρας του οργανισμού.<br /><br /> Εν συνεχεία, είχε αποφασιστεί να μην υπάρχει οποιαδήποτε έννοια ποινής παρά μόνο σχετικές παραινέσεις, συζητήσεις ή και επιπλήξεις μέσω έκτακτης συνέλευσης σε συμπεριφορές που διαφωνούσε κάποιος ή κάποιοι από την ομάδα. Όσο ρομαντικό και αν ακούγεται αυτό έχει τα επιχειρήματά του και σαφώς θα μπορούσε να λειτουργήσει αν υπήρχε μία αραιή έστω τακτική συνέλευση. Όμως στην κατάσταση που περιγράφω δεν ευδοκίμησε και ο λόγος είναι γιατί πολύ απλά οι παραινέσεις δεν εισακούγονται πάντα και πολύ εύκολα μπορεί να δημιουργηθεί ένα υποσύνολο κηφήνων ή τουλάχιστον μη συνεργατικών μελών που δεν μπορεί να τους απομακρύνει κανείς εφόσον δεν υπάρχει η έννοια της ποινής. Αυτό που συνειδητοποίησα είναι πως η ποινή είναι αναγκαία ακόμα και αν ένα τέτοιο σύστημα ποινών έχει δυαδικό μόνο χαρακτήρα, "μένεις ή φεύγεις" από την ομάδα και το σχήμα για την λήψη μιας τέτοιας απόφασης είναι μόνο η συνέλευση.<br /><br /> Τέλος, δεν έγινε σωστή κατανομή των βαρετών πλην αναγκαίων εργασιών και υποχρεώσεων με αποτέλεσμα να παρατηρηθούν ανισότητες σε διάφορες διαδικασίες, αποφυγή εκ μέρους κάποιων, αγανάκτηση από όσους έφεραν περισσότερο βάρος και γενικότερα μια κατάσταση προβληματική. Ο λόγος είναι ότι ενώ στην αρχή υπήρχε εθελοντική συνεισφορά σε αυτές τις εργασίες εν συνεχεία δεν θεσπίσαμε ένα κυλιόμενο σύστημα όπου αναγκαστικά όλοι θα περνούσαν από αυτές και εφόσον δεν προϋπήρχε ούτε σύστημα ποινών ούτε τακτική συνέλευση δεν συνειδητοποιήθηκε από όλους η ανάγκη συνεισφοράς και αλληλεγύης σε διάρκεια χρόνου.<br /><br /> Δεν αναφέρω τα παραπάνω προσωπικά βιώματα δίκην επιταφίου αλλά για την αποφυγή τουλάχιστον από πλευράς μου λανθασμένων χειρισμών σε τωρινές και μελλοντικές προσπάθειες και την συνεχόμενη βελτίωση των θεωρητικών μοντέλων τα οποία πόσο δύσκολο είναι αλήθεια να γίνουν πράξη. Κάθε παρατήρηση ευπρόσδεκτη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-7041428171528554355?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-69400762447616010362009-06-29T15:32:00.003+03:002009-06-29T15:44:26.565+03:00"Η ευτυχία είναι μια νέα ιδέα στην Ευρώπη. Να μην ανέχεστε να υπάρχει ούτε ένας φτωχός ή δυστυχισμένος (....)<br />Οι δυστυχισμένοι είναι η δύναμη της οικουμένης. Αυτοί έχουν το δικαίωμα να μιλούν σαν να είναι αφέντες στις κυβερνήσεις που τους παραμελούν."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-6940076244761601036?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-25087066245669137332009-06-26T13:23:00.006+03:002009-06-26T23:45:51.099+03:00το <a href="http://www.salon.com/news/feature/2009/06/24/tehran_seven/print.html">παζλ</a> που συμπληρώνεται<br /><br />( ή αλλιώς δώστε στον λαό άρχοντα των δαχτυλιδιών )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-2508706624566913733?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-79552246521947452572009-06-15T15:58:00.002+03:002009-06-15T16:03:49.187+03:00· Η κοινωνική αντιπαλότητα και η αλλοτρίωση εσωτερικεύονται, αποκτούν ψυχολογικό χαρακτήρα και εμφανίζονται σαν να προκλήθηκαν από αδυναμία του ατόμου να ανταπεξέλθει στις καταστάσεις. Οι συλλογικότητες βοηθούν στο φιλτράρισμα της ευρύτερης κοινωνικής πληροφορίας. Το άτομο που συμμετέχει σε συλλογικές διαδικασίες είναι πιθανό να εκδηλώσει πιο συχνά θυμό παρά φόβο μπρος σε δυσάρεστα για το ίδιο κοινωνικά φαινόμενα, γεγονός που το σώζει από αυτοκανιβαλιστικές τάσεις. <br />Η αδυναμία φιλτραρίσματος της κοινωνικής πληροφορίας με συνέπεια να εσωτερικεύεται από το άτομο αυτούσια, δεν μπορεί να χρεωθεί στο άτομο που επιβαρύνεται από την πληροφορία, στο βαθμό, που η κοινωνική του στήριξη δεν είναι ενσωματωμένη στην κυρίαρχη νοοτροπία της εξατομίκευσης των παθών του ατόμου. Το συλλογικό φιλτράρισμα της πληροφορίας ενέχει πάντα την πιθανότητα της μεροληπτικής αντίληψης έναντι του υπερσυνόλου, αλλά ταυτόχρονα ενέχει και τη φράκταλ λειτουργικότητα του υπερσυνόλου. Μες σε συνθήκες κατανόησης, η διαστρέβλωση ομαλοποιείται για το άτομο που προσπαθεί να ερμηνεύσει την πληροφορία με έναν τρόπο που να ταιριάζει με τον βιωμένο εαυτό, με τον εαυτό που συγκροτεί ή που επιθυμεί να συγκροτήσει.<br />· Η κοινωνική αντιπαλότητα εκφαίνεται μέσω της πολωμένης ταξικότητας και της διαφοράς γωνίας ενατένισης/βίωσης των κοινωνικών φαινομένων και αναδεικνύεται μέσα από τα διαφορικά διαλόγων, όπου συνήθως ιδεολογικοί ή αντιϊδεολογικοί πέπλοι, αγνοούν ή υπερπηδούν αυτήν καθαυτήν την επιτακτική ανάγκη εξωτερίκευσης αισθημάτων που ελλοχεύει στο βάθος και στους διαλόγους αυτούς επιδρά στο υπερσυλλογικό χειροκρότημα η ειρηνευτική, μα καθόλου λυτρωτική άποψη του “καταδικάζεται η βία από όπου κι αν προέρχεται”, διότι πάντοτε εκείνο που θέλει να συντηρήσει κοινωνικές-ατομικές καταστάσεις έχει άγνοια της υπεροπτικής βίας που ασκεί απέναντι σε αυτό που θέλει να αλλάξει τη ζωή του προς το καλύτερο, μιας και οι ζωές όλων είναι άμεσα ή έμμεσα συνδεόμενες- στο βαθμό του να είναι οι Άλλοι κάτι μεταξύ όασης και κόλασης. Η υπεροπτική βία λόγω της καθιερωμένης χρήσης της μοιάζει, αν όχι ανύπαρκτη, τουλάχιστον φυσιολογική και με βάση τα ευρύτερα κοινωνικά δεδομένα πρέπουσα ή αξιοζήλευτη και δεν καταδεικνύεται εύκολα λόγω της κρυφής της φύσης, παρόλη την φανερή της θέση.<br />· Η ταξική συνείδηση είναι εργαλείο επιβίωσης και φακός στο σκοτάδι αλλά δεν είναι το σημείο που φωτίζεται, γιατί οι τάξεις είναι κατασκευάσματα υλοποιημένης ματαιοδοξίας ατόμων που αναζήτησαν την άσκηση υπεροπτικής βίας και το ζητούμενό τους ήταν η ασφάλιση του μονοπωλιακού δικαιώματος χρήσης της. Η ανάγκη μονοπώλησης αυξάνει την συσπείρωση για τη μαζική χρήση και ασφάλιση του δικαιώματος χρήσης (υπεροπτικής) βίας. Στον κοινωνικό ιστό οποιαδήποτε συσπείρωση προκαλεί αντίστροφες δίνες, μιας και δεν υπάρχει κοινωνικό κενό, αυτή είναι η απαρχή της οποιασδήποτε πόλωσης.<br />· Η διαβίωση σε πολυπληθυσμικά και πολυπολιτισμικά αστικά κέντρα συνοδεύεται από την προσπάθεια που κάνουν οι δυνάμεις ελέγχου προκειμένου να καταστείλουν βάσει οργουελικών προσδιορισμών την έννοια της απολύτου πραγματικότητας όπως ορίστηκε εν γένει από διαφωτιστικές λογικές, την ύπαρξη άνευ προσδιορισμών. Η υπεροπτική βία ζητά πάντα πολιτικά ανταλλάγματα για συντήρηση/ενίσχυση της υπεροψίας της, η βία αντλεί από τη λαϊκή εμπιστοσύνη και την ταϊζει κρυφά με τρόπους κομμένους & ραμμένους σε μ.μ.ε πρέσσες για την ισχυροποίηση της δύναμης της υπεροψίας της. Για ακόμη μια φορά το Διαφορετικό αλυσσοδένεται, στο όνομα της κατά φαντασίαν ασφάλειας των κατ’ ουσίαν αλυσσοδεμένων στα κάτεργα της καθημερινότητας πολιτών, που η πολιτική τους εγρήγορση αφορά στην ψευδαίσθηση επιλογής ατομικής ευημερίας μέσω κατανάλωσης. Η αναζήτηση καλύτερης μοίρας δεν αντιμετωπίζεται με καταστολή, μάρτυρας η ιστορία.<br />· Το ιδεολογικό μίσος για το Διαφορετικό, ξεφυτρώνει μέσα από καλά κλωσσημένα αυγά, σε κοτέτσια που ο πόθος της καθαρ(ι)ότητας υποκαθιστά την ανάγκη για “έρωτα” με τον κόσμο. <br />· Ο ξένος του Καμύ βιώνει την αποπροσωποποίηση των κοινωνικά επίπλαστων προσωπείων σε βαθμό που να περπατά δίπλα στον εαυτό του χωρίς να το ξέρει κι αυτό τον μετατρέπει στον καθημερινό αντι-ήρωα που όλοι αναζητούμε κι όλοι αποδιώχνουμε.<br />· Η μετατόπιση και διάχυση της κρατιστικής λειτουργίας στις σχέσεις των ανθρώπων, μιας και αυτή είναι η βαθύτερη έννοια του κράτους και η μη συνειδητοποίηση της χρήσης της αυθεντικοποιημένης σκέψης που ενέχει κάθετη(υπεροπτική) βία, καθιστά δυσλειτουργικό τον όποιο εποικοδομητικό διάλογο, εφόσον εισρέουν διπλά μηνύματα στη συζήτηση, που καθιστούν ανισότιμη την βαρύτητα των επιχειρημάτων της κάθε πλευράς. Ένας από τους στόχους του διαλόγου είναι η σύνθεση της (ατομικά βιωμένης) πραγματικότητας σε συλλογική. Η νίκη της (αυτο)επιβεβαίωσης και η ενίσχυση της υπεροπτικής βίας δεν είναι αποτέλεσμα διαλόγου, αλλά προπαγάνδα.<br />· Η πάλη μεταξύ της ανάγκης έκφρασης του ατόμου διαμέσου της ατομικότητας του και διαμέσου της συλλογικότητας, παρουσιάζεται σαν ανάγκη απόσχισης από μια πολυπρόσωπη εγκλωβιστική για την ατομική ελευθερία κατάσταση που συνδεέται εκ του αντιθέτου και συνυπάρχει με την ανάγκη για δέσμευση και συμπόρευση, προκειμένου είτε να διασπαστεί πλήρως ο εαυτός και να απελευθερωθεί από όποιες κοινωνικές συμβάσεις (η πλήρης απελευθέρωση έχει ονομαστεί και τρέλα) είτε να συγκροτηθεί και πάλι ο αυτο-ετεροδιαμελισμένος εαυτός εντός του (υπο)συνόλου και να διεκδικήσει την υπόστασή του υποστηριζόμενος κοινωνικά. Η ζυγαριά γέρνει εκεί που ενώνονται οι κουκίδες των βιωμάτων του ατόμου ώστε να νιώσει ακέραιο και δυνατό.<br />· Η ταχύτητα της ψευδοβιωματικής πληροφορίας που προσφέρεται στην όραση καθιστά ανίσχυρη την ακοή, τη γεύση, την όσφρηση, την αφή και κυρίως την επίγνωση της χρήσης των αισθητηρίων τη δεδομένη στιγμή που λειτουργούν. Μία χειραψία δεν είναι η εικόνα δύο ενωμένων χεριών, αλλά η αίσθηση της αφής, η αίσθηση του σφιξίματος του χεριού, η τραχύτητα ή η λειότητα του χεριού.<br />· Ο εξωραϊσμός της κοινωνικής διεκδίκησης μέσω παροχής θεαματικής εκπαίδευσης που λειτουργεί ως θεραπεία σε μετατραυματικό στρες, καταλαγιάζοντας τις παρατεταμένες αισθήσεις, αμβλύνει την οξύτητα της διεκδίκησης, πιθανώς όμως να αυξάνει την ικανότητα της “διεκδίκησης δωματίου”. Είμαστε όλοι τόσο ξένοι/ες και τόσο οικείοι/ες του ξένου ταυτόχρονα.<br />· Υπάρχει τάση παλινδρόμησης; σε μορφές αίσθησης ανισχυρότητας μέσα σε ένα μεσαιωνικό κόσμο, κάποιοι νομίζουν ότι υπάρχει ένα παζλ που συμπληρώνεται, κάποιοι δεν έχουν ιδέα περί τίνος πρόκειται, κάποιοι το νιώθουν στο πετσί τους και όσοι κατέχουν τα μέσα στήνουν τα κομμάτια. Η νομοτελειακή αντίληψη περί μιας ολοκληρωμένης μορφής παζλ καθιστά το άτομο άμοιρο και άπραγο μπρος στα γεγονότα, διότι του υπεκφεύγει η ίδια του η δυναμική ως κοινωνικό ον και προσδίδει τη μέγιστη δύναμη σε όσους κατέχουν τα μέσα να τα χειριστούν τέλεια προς όφελός τους. Η ατομική αδιαφορία προστίθεται στην κοινωνική απάθεια.<br />· Η δεξιόστροφη πολιτική στάση συνδέεται κοινωνικά με το μπόλιασμα της καθημερινότητας με ψυχοναρκωτικές ουσίες, γιατί και τα δύο αφορούν στη αυστηρή δόμηση του χώρου και του χρόνου απέναντι σε ξένα ερεθίσματα. Ο χειρότερος εχθρός του φόβου είναι η πραγματικότητα. Ο φόβος της σκέψης του φόβου για την ύπαρξη, είναι πιο επιδραστικός στην πολιτική στάση από αυτήν καθαυτήν την απώλεια της ύπαρξης. Η υλική ζημιά σε έναν τέτοιον κόσμο έχει μεγαλύτερο πολιτικό κόστος από τη ζωή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-7955224652194745257?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-50090736732562765092009-06-09T23:21:00.002+03:002009-06-10T00:01:15.369+03:001. Κάθε είδους αντιπροσώπευση είναι αναληθής μη αυτοπροσδιοριζόμενη άρα ανικανοποίητη και συνεχώς διαχωρισμένη. Έτσι οι φηψοφόροι αντιπροσωπεύονται από βουλευτές που αντιπροσωπεύονται από κόμματα που αντιπροσωπεύονται από τους ηγέτες τους που αντιπροσωπεύονται από ευρωβουλευτές που αντιπροσωπεύονται από ευρωπαϊκά κόμματα που αντιπροσωπεύονται από επιτροπές που αντιπροσωπεύονται από έναν ευρωπαϊκό επίτροπο. Το τέλος της αντιπροσωπευτικής διαδικασίας είναι έναν πρόσωπο πάντα για τον λόγο ότι δεν μπορεί να συμπυκνωθεί περισσότερο.<br /><br />2. Κάθε αντιπροσωπευτική διαδικασία είναι και ένας φαύλος κύκλος αφού ξεκινώντας από το άτομο καταλήγει και πάλι σε ένα άτομο έχοντας όμως την ψευδή αίσθηση ότι το άτομο δέκτης δεν είναι ένα. Και επαναλαμβάνεται.<br /><br />3. Όσο περισσότεροι είναι οι βαθμοί αντιπροσώπευσης τόσο περισσότερο απομακρύνεται το άτομο "πομπός" από το άτομο "δέκτη" ή αντιπρόσωπο. Την μεταξύ των δύο απόσταση καλύπτουν αμφίδρομα τα μέσα ενημερώσης ως επικοινωνία του αντιπρόσωπου με το πρόσωπο και οι δημοσκοπήσεις ως το αντίστροφο.<br /><br />4. Οι δημοσκοπήσεις και τα μέσα ενημέρωσης δεν είναι τίποτα άλλο παρά από αντιπροσωπευτικός διάλογος μεταξύ αντιπροσώπων και αντιπροσωπευόμενων.<br /><br />5. Η πολιτική ανάλυση των δημοσκοπήσεων και των εκλογικών αποτελεσμάτων από τα μέσα ενημέρωσης είναι η αντιπροσωπευμένη ανάλυση αντιπροσωπευτικών κινήσεων από αντιπροσωπευμένα μέσα.<br /><br />6. Η άνοδος των εθνικιστικών τάσεων στην ευρώπη δεν είναι παρά ο πυρετός της παλιάς ευρώπης σαν αντίδραση του "υιού" των μεταναστών και των παγκόσμιων οικονομικοπολιτικών αλλαγών. Το αν ο ασθενής επιβιώσει τελικά ή μεταλλαχθεί θα φανεί στο μέλλον.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-5009073673256276509?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-84876083694988288282009-05-21T02:59:00.001+03:002009-05-21T03:02:32.330+03:001. Nf3 Nf6 2. d3 c5 3. e4 e5 4. Bg5 Be7 5. c3 d6 6. Na3 h6 7. Bxf6 Bxf6 8. Nc4 b5 9. Ne3 O-O 10. g3 Nc6 11. Bg2 Be6 12. O-O Qc8 13. Nd5 Bxd5 14. exd5 Ne7 15. Qb3 c4 16. dxc4 bxc4 17. Qb4 Rb8 18. Qxd6 Rd8 19. Qa3 Nxd5 20. Qxa7 Rxb2 21. Qa3 Rc2 22. Rfe1 Rxc3 23. Qb2 e4 24. Qd2 exf3 25. Bxf3 Rxf3 26. Rac1 Nf4 27. Qb4 Nd3 28. Rxc4 Nxb4 29. Rxc8 Rxc8 30. a4 Bd4 31. Kg2 Rcc3 32. Rf1 Nd5 33. a5 Nf6 34. Rd1 Bc5 35. a6 Ng4 36. Ra1 Rxf2+ 37. Kh3 h5 38. Kh4 Be7+ 39. Kxh5 f5 40. Kg6 Ne5+ 41. Kh5 Rxh2<span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">#</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-8487608369498828828?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-83485192513324130222009-04-06T16:39:00.003+03:002009-04-23T02:38:10.703+03:00θέλω<br />να κάτσω<br />να σκεφτώ<br />να βρω ένα μέρος<br />σταθερό μήπως μπορέσω<br />να πατήσω και απογειωθώ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-8348519251332413022?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-22209265969937923132009-03-24T13:22:00.008+02:002009-03-25T15:06:05.358+02:00στους φυλακισμένους της εξέγερσης του Δεκέμβρη που άφησαν την ζεστασιά του καναπέ τους για να φωνάξουν και να χτυπηθούν και να τους στοιβάξουν τελικά σε κάτι κρύα βρώμικα δωματιάκια με κουβέρτες γεμάτες σκώρο με κρύο φαγητό και ακόμα πιο κρύους ανθρώπους όπου τελικά όλα είναι παγωμένα εκεί μπας και παγώσουν και εκείνοι και την επόμενη φορά δεν εξεγερθούν, στους περαστικούς που έτυχε να βρεθούν εκεί και τους μάζεψαν για να συμπληρωθεί το άθροισμα που είχε ο διμοιρίτης στα χαρτιά του ο οποίος έψησε και τους υφισταμένους του να δώσουν το χεράκι τους, άλλο που δεν ήθελαν και αυτοί, κυριολεκτικά και μεταφορικά, με τα κλόμπ και τις καταθέσεις τους, ώστε να μην ξαναπεράσουν περαστικοί από εκεί, στους μετανάστες που περπατάνε όλοι σκυφτοί και καμπούρηδες, τόσο πια που τους φορτώνουνε στην πλάτη τα δεινά και συνεχίζουν να τους κατηγορούν για τα πάντα και να τους δείχνουν με το δάκτυλο σαν να θέλουν να τους βγάλουν το μάτι, στους αριστερούς που βλέπουν παντού αμερικανούς και πράκτορες, και χαράζουν δουλικά την γραμμή του κόμματος και του χρόνου τον νοέμβρη θα ανοίξουν πάλι το στόμα τους και για πολλοστή φορά θα μας πουν για τις δικές τους εξεγέρσεις που είχαν λόγο και ουσία και σκοπό και φυσικά δεν συγκρίνονται με τις δικές μας, γιατί το λένε αυτοί στα κανάλια όχι για κανένα άλλο λόγο, στους νοικοκυραίους μικροαστούς που φυλακισμένοι στα σπιτάκια τους με την τεράστια τηλεόρασή τους σκαλίζουν με τα χεράκια τους τα πληκτρολόγια και ακούνε συνεχώς ανέκφραστοι, και βλέπουν με τα ματάκια τους φοβισμένοι την παγωμένη οθόνη να βγάζει τις φωτιές του δεκέμβρη και ζητάνε από τους προστάτες τους περισσότερη ασφάλεια χωρίς να καταλαβαίνουν ότι χώνονται σε πιο βαθύ κελί, στους εργάτες που μπουσουλάνε στα πόδια των αφεντικών και παίρνουν λογιών λογιών ηρεμιστικά και σιρόπια για να περάσει η κρίση και η ανεργία και η φτώχεια και πάνε όλοι μαζί και φτιάχνουν ποτάμια τα δάκρυα έξω από τις τράπεζες να τους λυπηθούν λίγο ακόμα αλλά τους απαντάνε παγωμένα αυτόματα μεταλλικά μηχανάκια, στους διανοούμενους που έχουν πάρει μια κλωστή και ράψαν τα χείλια τους, ένα τσεκούρι και κόψαν τα χέρια τους, και πέρασαν παραμάνες στα μάτια, και αυτό όχι από αντίδραση αλλά γιατί κάποιοι τους είπαν ότι έτσι θα είναι πιο ωραίοι και πιο in και θα πουλάνε περισσότερο και αυτοί τους πίστεψαν, στους νέους που έχουν υποκύψει στην γοητεία της απογοήτευσης που δεν βλέπουν να γίνεται τίποτα και θέλουν να αποδράσουν από όλους και από όλα, να πάρουν τα βούνα, να φύγουν σε πιο κρύα μέρη γιατί δεν αντέχουν άλλο γιατί πνίγονται και γιατί δεν βλέπουν καμία διέξοδο.<br />άμεση απελευθέρωση σε όλους και σε όλα λοιπόν, μα πρώτα απ' όλα στους φυλακισμένους της εξέγερσης ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-2220926596993792313?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-49657593626804963612009-03-22T22:11:00.004+02:002009-03-23T14:09:40.324+02:00Εφόσον η οικονομική κρίση πέρασε στην πραγματική οικονομία και ζωή το ίδιο θα συμβεί και με τον οικονομικό πόλεμο;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-4965759362680496361?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-41670887349730431912009-02-23T23:28:00.001+02:002009-02-23T23:29:34.033+02:00Μετράμε τις λέξεις που θα πούμε, τις νότες που θα παίξουμε,τα φράγκα που χρωστούμε, τα χτυπήματα στο blog, τους νεκρούς στο τροχαίο, τις μέρες μέχρι το σάββατο, ε και? , τις μηχανές τι στο διάλο τις έχουμε ... "δώστε software στους ανθρώπους και ψυχή στις μηχάνες " λέει ο ποιητής, μήπως και γλιτώσουμε τελικά, θα συμπληρώσω, και ύστερα έρχεται ο άλλος και μου κάνει "τι ωραίο συγκρότημα, σαν μηχανάκια παίζανε!, δηλαδή δεν πήρα τα μάτια από πάνω τους" , ε και τι πια, σκέφτομαι, την μουσική συνήθως την ακούς δεν την βλέπεις, αλλά να, θα το ακούσουμε και αυτό ... δηλαδή το όλο θέμα είναι ότι από πηγή έμπνευσης οι μηχανές έχουν γίνει αντικείμενο μίμησης και έχουμε βαλθεί να μετράμε και να συσσωρεύουμε από πράγματα μέχρι ιδέες και λόγια και συμπεριφορές, σαν κάτι παλιούς άχαρους και σκουριασμένους πυκνωτές και επειδή τώρα αλλάζουν τα κόζια σε πιο χαι τεκ τρανζιστοράτες καταστάσεις, αισθανόμαστε ότι είμαστε τίποτα παλιομοδίτες στην πλατεία του μιλάνου και δώστου πάλι συμπύκνωση και μηχανική να χωρέσουν όλα σε μια ιδεα σε ένα σημείο σε μια ματιά σε ένα λόγο, αλλά επειδή δεν γίνεται αυτό, αφαιρούμε λίγο αγνότητα και ενθουσιασμό και ιδού ο άνθρωπος-μηχανή, που εκτελεί χειρουργικά τα πάντα, να ο άνθρωπος λοιπόν που περιμένει να μείνεις με το στόμα ανοιχτό σαν χάνος σε μια κάθετα βιομηχανοποιημένη ιχθυοκαλλιέργεια, που ξέρω γω, αυτό που θέλει είναι να μείνεις μόνο με το στόμα ανοιχτό και τίποτα άλλο, γιατί δεν είμαι σίγουρος αν υπάρχει κάτι άλλο, θα φαινόταν όμως αν υπήρχε, ή όχι? τέλος πάντων, το κύριο συναίσθημα είναι αυτό, σχεδόν σε όλα, σχεδόν με όλους, μετέωρα σαν σε κρεμασμένο ασανσέρ που σταμάτησε από μπακ αουτ. Που και που, έρχεται κανένα φιλαράκι και σου γνέφει είναι κενό, δεν αισθάνεται τίποτα και τα λοιπά. Τι να του πεις τώρα, ν' αλλάξει τον μετασχηματιστή, όχι δεν δουλεύει, το καλώδιο μπορεί να χάλασε, ίσως θα το δω την επόμενη φορά. Μετά μπορεί να σου αρχίσει, πως έβγαλε το πανεπιστημίο, πώς έχει δουλειά, γκόμενα, σπίτι, αμάξι, μηχανή, αλλά παρόλ' αυτά δεν τον γεμίζει τίποτα. Πως κάθε βράδυ δεν κοιμάται γιατί ακούει ενα βομβητό, κάτι σαν "πλιν, πλιν πλιν", και εσύ του λες ότι μάλλον η βρύση θα είναι, αλλά κουνάει το κεφάλι και συμπληρώνει πως δεν είναι καμία βρύση, τις κλείνει όλες, και πως αυτό που ακούει είναι κάτι διαφορετικό, κάτι που τον αδειάζει, που τον αφήνει κενό, άδειο ρε παιδί μου, ένας ήχος περίεργος, ένα "πλην πλην πλην" που του αφαιρεί όλα τα συν που συσσώρευσε στην συμβίωση με τους συναθρώπους του. Ε και ? ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος, αλλά άντε πες του τώρα εσύ ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-4167088734973043191?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-19500862880211339092009-02-15T16:10:00.003+02:002009-02-16T01:48:02.096+02:00Ο διαπλανητικός σταθμός άναψε τους λαμπτήρες στον μηχανισμό επώασης αντιγόνων και αποσύρθηκε στην άκρη του γαλαξία. Τα αντισώματα περίμεναν όλο το βράδυ να γεννηθούν και να επιταχθούν στο σαρκίο κάποιου πνεύματος. Η αντιγόνη, μία εκ των αντιγόνων που γεννήθηκαν πρόωρα, στεκόταν παράμερα με το κεφάλι ποτισμένο από αστρόσκονη...βιαστική κ αυτή να βγει στο φως ενός ήλιου, ανακάλυψε, κατά την επώασή της, ότι ο σταθμός αυθόρμητων γεννήσεων<span style=""> </span>έπασχε στο σχήμα οξύμωρο, αφού η παρθενογένεση ήταν απαγορευμένη. Παράλληλα, μία μεγάλη μερίδα κρέατος ήταν σφηνωμένη στη δεξιά κάτω οδοντοσειρά ενός πολυτελέστατου μηχανεύματος, που λειτουργούσε σαν τοτέμ των συνόρων του γαλαξία και που την ονόμαζαν ανθρωπομηχανή. Μόνη συντροφιά της αντιγόνης ήταν ένα λουλούδι που ανθίζει πρόωρα, η μοναξία, με μωβ άνθη μουσκεμένα απάκρη σε άκρη μέσα σε έναν κήπο γεμάτο από πέτρες κι αγκάθια. Ο έρημος κήπος με τις μοναξίες καταλάμβανε δύο τουλάχιστον ακρ στην σεσημασμένη περιοχή του σύμπαντος. Η σκέψη της πλανιόταν πάνω από τις στέγες χιλιάδων μικρών σωματιδίων και αντισωμάτων, στον αντιγονικό ανάδελφο κομήτη που αιωρούνταν ασυνόδευτος κι άκλαυτος στο λειψό τύμβο της διαγαλαξιακής ταπετσαρίας. Η μάχη που μόλις είχε δοθεί με τους μετεωρίτες σηματοδοτούσε το σημείο μηδέν της πολυσχιδούς σκέψης του άρχοντα των δορυφόρων. Απόκρεων απαρχή και ουδεμία περίπτωσις διαφωνίας, υπήρχε νόμος μόνος. Ήξερε, βέβαια, η αντιγόνη πως η περισυλλογή σωμάτων αντιύλης ήταν απαγορευμένη εξ αρχής. Κι ο θάνατος σκέπαζε σαν πέπλο την ημέρα και το φεγγάρι δεν ήταν παρά μια οιμωγή για τους δαιμονισμένους. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoBodyText" style="text-align: justify;"><span style="text-decoration: none;" lang="EL">Από την άλλη μεριά, στο στούντιο της γενικευμένης οντισιόν, περίμεναν πλήθος χαρούμενων επικροτίδων λάμψης, φτιαγμένες από γλαμουριδική κόλλα αναφοράς, ενεργητική απινιδωμένη νικοτίνη, ποτό τύπου αστρόναμα και σχεδιαζόταν ένα μεγαλόπνοο αποφρακτικό έργο για τις οδικές -πτητικές αρτηρίες. Παράλληλα, τα αντιγεγονημένα σωματίδια κρέμονταν από μία λεπτή κλωστή με σπαθί στην άκρη, πάνω από την αόριστη αρθρική ηρεμία του σημαντικού σύμπαντος των απαγορευμένων λέξεων. Η εντολή ήταν σαφώς γραμμένη σε αλεκτίσσιμη γλώσσα. Η συνέχεια του πρωτολειακού κανόνα σε στυλ <i>μη</i> έβρισκε την μικρή ηρωίνη έτοιμη για το απονενοημένο διάβημα. Αποκρέων απαρχή. Η μαντάμ αστρόλεξις είχε προβλέψει το θάνατο, αλλά κανείς δεν μπορούσε να σταματήσει την αντιγόνη από το να πράξει το μη συντεταγμένο. Γέμισε το ψηφιακό φλασκί και κατευθύνθηκε στον κήπο με τις μοναξίες. Εκεί, πάνω στο ρεμπουταρισμένο μαστό μιας μοναξίας τοποθέτησε κρυφά το αδελφικό αντισώμα ψιθυρίζοντας εν είδει προσευχής πως ο θάνατος δεν έχει πια καμία εξουσία, ενώ ο διάτρητος ουρανός, μέσω βροντών ντι κρόου μπι μπι μπι και ντα ντι ντα διατράνωνε την οργή του για το σβήσιμο της μέρας από τη λαστιχένια γόμα κάποιου κοσμομπαίχτη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-1950086288021133909?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-18370316119978359432009-02-06T15:59:00.000+02:002009-02-06T16:01:16.438+02:00Μιλούσε συνεχώς κι ακατάπαυστα για δεκατρείς ώρες.<br />Όταν τελείωσε, σκούπισε τις κόκκινες κηλίδες από το πάτωμα<br />και αποσύρθηκε στα ενδότερα.<br />Την ίδια στιγμή ένας δημοσιογράφος αδημονούσε:<br />Μία ερώτηση κύριε ομιλητά, μια τελευταία ερώτηση...<br />Ο ομιλητής γύρισε, έβγαλε έναν αιμάτινο ρόγχο<br />καθώς έστρεφε το κεφάλι του κι έβγαλε το κινητό<br />από την μέσα τσέπη του σακακιού.<br />Κάλεσε έναν αριθμό και ρώτησε: τί θα φάμε σήμερα;<br />Ένα χαμόγελο σχηματίστηκε πάνω στα κόκκινα από το αίμα χείλη του.<br />Μετά έβγαλε την πένα του κι έγραψε σε μια χαρτοπετσέτα<br />Αζά καν ελκαλάμ μιν φάντα, ασσουκούτ μιν ζαχάμπ <br />Και την έδωσε στον δημοσιογράφο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-1837031611997835943?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-2883585437444895492009-02-06T13:34:00.005+02:002009-02-06T13:41:03.338+02:00Αυτός που ζει από τη μάχη με έναν εχθρό, έχει προσωπικό ενδιαφέρον<br /> να διατηρήσει τον εχθρό του ζωντανό.<br /> <span style="font-weight:bold;">Φρήντριχ Νίτσε</span><br /><br />Αγαπητέ μου, δεν είναι ώρα τώρα να κάνω εχθρούς.<br /> <span style="font-weight:bold;">Βολταίρος</span><br />(Στο νεκρικό κρεβάτι, απαντώντας σε παρότρυνση ιερέα να αποτάξει τον<br /> Σατανά).<br /><br />Μπορείς να καταλάβεις τι είναι αυτό που ο εχθρός σου φοβάται<br /> περισσότερο, από τα μέσα που χρησιμοποιεί για να σε κάνει να φοβηθείς.<br /> <span style="font-weight:bold;">Eric Hoffer</span><br /><br />Να συγχωρείς τους εχθρούς σου. Αυτό τους κάνει να σε μισούν περισσότερο.<br /> <span style="font-weight:bold;">Oscar Wilde</span><br /><br />Οι ιδέες είναι πιο ισχυρές από τα όπλα. Δεν θα επιτρέπαμε στους<br /> εχθρούς μας να έχουν όπλα, γιατί επομένως θα έπρεπε να τους<br /> επιτρέψουμε να έχουν ιδέες;<br /> <span style="font-weight:bold;">Ιωσήφ Στάλιν</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-288358543744489549?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-85540924980867237922009-02-05T17:11:00.003+02:002009-02-05T17:36:45.296+02:00Ασθένεια σημαίνει σωματική ασθένεια. Το ιατρικό λεξικό του Gould ορίζει την ασθένεια σαν μια διαταραχή της δομής ή της λειτουργίας ενός οργάνου ή ενός μέρους του σώματος. Ο νους (ό,τι κι αν είναι) δεν είναι ούτε όργανο, ούτε μέρος του σώματος. Επομένως δεν μπορεί να αρρωστήσει με την ίδια έννοια που μπορεί να αρρωστήσει το σώμα. Οπότε όταν μιλάμε για διανοητική ασθένεια, μιλάμε μεταφορικά. Το να πούμε ότι ο νους κάποιου είναι άρρωστος είναι σαν να λέμε ότι η οικονομία είναι άρρωστη ή ότι ένα αστείο ήταν αρρωστημένο. Όταν η μεταφορά μπερδεύεται με την πραγματικότητα και χρησιμοποιείται για κοινωνικούς σκοπούς, τότε αρχίζει η κατασκευή του μύθου. Οι έννοιες της διανοητικής υγείας και της διανοητικής ασθένειας είναι έννοιες μυθολογικές που χρησιμοποιούνται στρατηγικά για να εξυπηρετήσουν ορισμένα κοινωνικά συμφέροντα και να παρεμποδίσουν άλλα. Για τους ίδιους σκοπούς δηλαδή που χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν οι εθνικοί και θρησκευτικοί μύθοι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-8554092498086723792?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-412943640789063572009-02-05T16:49:00.002+02:002009-02-05T16:52:10.630+02:00Τώρα οι κρυφοί του οι φόνοι σαν να του κολλάν<br />στα χέρια, τώρα οι ανταρσίες απανωτές<br />χτυπάν την προδοσία του, οι υποτακτικοί του<br />το πρόσταγμά του ακούν, μα τίποτα από αγάπη,<br />τώρα το αξίωμά του νιώθει πως του κρέμεται<br />φαρδύ σαν ρούχο γίγαντα σε κλέφτη νάνον.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-41294364078906357?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-18894583589544045482009-02-04T17:56:00.001+02:002009-02-04T17:59:49.239+02:00Η ¨πραγματικότητα¨ είναι απλώς ένα περίπου σταθερό πρότυπο σάρωσης. Το πρότυπο σάρωσης που δεχόμαστε σαν ¨πραγματικότητα¨ μας έχει επιβληθεί από τη δύναμη που κρατά τον έλεγχο πάνω στον πλανήτη, μια δύναμη που πρωταρχικός σκοπός της είναι ο ολοκληρωτικός έλεγχος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-1889458358954404548?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-5075936440458319652009-02-04T17:43:00.003+02:002009-02-04T17:49:43.358+02:00Η κριτική πρέπει να στοχεύει τη μορφή, ποτέ το περιεχόμενο των ιδεών σας, των φράσεών σας. Πάρτε τα μέτρα σας. <br />Τα συναισθήματα είναι η ατελέστερη μορφή στοχασμού από όσες μπορεί να φανταστεί κανείς. <br />Όλο το νερό της θάλασσας δε θα ΄φτανε για να ξεπλύνει μια κηλίδα διανοητικού αίματος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-507593644045831965?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-71635608833862049632009-02-04T17:29:00.004+02:002009-02-04T17:42:47.604+02:00Είμαι ένας εφήμερος και διόλου υπερβολικά δυσαρεστημένος πολίτης μιας μεγαλούπολης που νομίζουν μοντέρνα επειδή απέφυγαν κάθε γνωστό γούστο στην επίπλωση και στο εξωτερικό των σπιτιών τόσο καλά όσο και στο πολεοδομικό σχέδιο. Εδώ δε θα προσέξετε τα ίχνη κανενός μνημείου πρόληψης. Η ηθική και η γλώσσα περιορίστηκαν στην πιο απλή τους έκφραση, επιτέλους!Αυτά τα εκατομμύρια των ανθρώπων που δεν αισθάνονται την ανάγκη να γνωρίζουν τον εαυτό τους οργανώνουν τόσο ομοιόμορφα την ανατροφή, το επάγγελμα και τα γεράματά τους, έτσι που η ζωή τους πρέπει να κρατά πολύ λιγότερο από όσο βρίσκει μια τρελή στατιστική για τους λαούς της ηπείρου. Κι ακόμα σαν να βλέπω από το παράθυρό μου, καινούρια σκιάχτρα να κυλούν ανάμεσα από την πυκνή και αιώνια καπνιά του κάρβουνου,-η σκιά μας των δασών, η καλοκαιρινή νύχτα μας-νέες Ερινύες μπροστά στο εξοχικό μου σπίτι που είναι η πατρίδα μου και όλη μου η καρδιά αφού όλα εδώ μοιάζουν σε αυτό,-το Θάνατο χωρίς κλάματα, δραστήρια κόρη και υπηρέτριά μας μια Αγάπη απελπισμένη, και ένα όμορφο Έγκλημα που ουρλιάζει μέσα στη λάσπη του δρόμου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-7163560883386204963?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-19194918639869857812009-01-31T05:48:00.002+02:002009-01-31T06:04:33.901+02:00Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος<br />για να γεννηθείτε<br />αν δεν σας νοιάζει που η ευτυχία<br />δεν είναι πάντα<br />και τόσο διασκεδαστική<br />αν δεν σας νοιάζει μια δόση κόλασης<br />που και που<br />όταν όλα πάνε καλά<br />γιατί ακόμα και στον παράδεισο<br />δεν τραγουδούν<br />όλη την ώρα<br /><br /> <br /><br />Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος<br />για να γεννηθείτε<br />αν δεν σας νοιάζει που μερικοί άνθρωποι πεθαίνουν<br />όλη την ώρα<br />ή έστω απλώς λιμοκτονούν<br />κάποιες ώρες<br />στο κάτω κάτω δεν πειράζει<br />αφού δεν είστε εσείς<br /><br /> <br /><br />Α, ο κόσμος είναι ωραίο μέρος<br />για να γεννηθείτε<br />αν δεν σας πολυνοιάζουν<br />λίγα ψόφια μυαλά<br />στις ψηλότερες θέσεις<br />ή μια δυο βόμβες<br />που και που<br />στα ανεστραμμένα σας πρόσωπα<br />ή άλλες τέτοιες απρέπειες<br />απ' τις οποίες μαστίζεται η κοινωνία μας<br />με τους διακεκριμένους άνδρες της<br />και τους κληρικούς της<br />και τους λοιπούς αστυφύλακες<br />και τις διάφορες φυλετικές διακρίσεις της<br />και τις κοινοβουλευτικές ανακρίσεις της<br />και τις άλλες δυσκοιλιότητες<br />που η τρελή μας σάρκα<br />θα κληρονομήσει<br /><br /> <br /><br />Ναι ο κόσμος είναι το καλύτερο μέρος<br />για ένα σωρό πράγματα όπως το να κάνεις κουταμάρες<br />και να κάνεις έρωτα<br />και να είσαι λυπημένος<br />και να τραγουδάς φτηνά τραγούδια και να έχεις εμπνεύσεις<br />---<br />μετάφραση: Ρούμπη Θεοφανοπούλου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-1919491863986985781?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-53622242405351680992009-01-31T04:04:00.007+02:002009-01-31T05:51:24.892+02:00Ξεριζώνετε<br />Ανόητοι<br />Ξεριζώνετε<br />Όλα τα νέα δέντρα με το παλιό τσεκούρι<br />Τα ξεριζώνετε<br />Ανόητοι<br />Ξεριζώνετε<br />Και τα γέρικα δέντρα με τις γέρικες ρίζες<br />Με τις γέρικες μασέλες τους<br />Τα προστατεύετε<br />Κρεμάτε και ταμπέλα<br />Δέντρα του Καλού και του Κακού<br />Δέντρα της Νίκης<br />Δέντρα της Ελευθερίας<br />Και το δάσος έρημο βρομάει ξύλο παλιό και ρημαγμένο<br />Και φεύγουν τα πουλιά<br />Κι εσείς μένετε εκεί και τραγουδάτε<br />Μένετε εκεί<br />Ανόητοι<br />Μες στα τραγούδια και τις παρελάσεις σας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-5362224240535168099?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-27557577890301626342009-01-28T02:44:00.006+02:002009-01-28T03:05:55.887+02:00Καίνε τα δάση.<br />Κόβουν τα δέντρα των πόλεων.<br />Και ραντίζουν τους ανθρώπους με χημικά σαν να είναι φυτά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-2755757789030162634?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-84984100371988839392009-01-27T00:00:00.000+02:002009-01-27T00:01:01.582+02:00είναι μόνο μία, ευτυχώς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-8498410037198883939?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-64065333927130341922009-01-26T23:54:00.000+02:002009-01-27T00:00:16.011+02:00δεν φέρνουν την ευτυχία, ιδίως όταν δεν υπάρχουν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-6406533392713034192?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-76411982649865839832009-01-26T23:42:00.000+02:002009-01-26T23:51:38.768+02:00- You tube is not my space ( τοίχος πολυτεχνείου στην στουρνάρη )<br />- Enough with my space. I want my time.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-7641198264986583983?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-37328416741067430552009-01-22T03:02:00.000+02:002009-01-22T03:03:31.462+02:00Έβγαλε το πιστόλι και πυροβόλησε τον άοπλο σύμφωνα με τους νόμους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-3732841674106743055?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-37617543356338220472009-01-22T03:01:00.001+02:002009-01-22T03:01:52.735+02:00-Κυκλοφορούσε στο δρόμο 4 η ώρα το πρωί και ωρυόταν.<br />-Τι έλεγε δηλαδή;<br />-Στο περίπου έλεγε ¨ουαί κι αλίμονο, υποκριτές κ φιλεύσπλαχνοι του κώλου<br />Η άρρωστη κοινωνία σας θα καταστραφεί<br />Γιατί την χτίσατε πάνω στο ψέμα<br />Πάνω στην ξεφτίλα και στο θάνατο<br />Στο φόνο και την απόγνωση<br />Πάνω στην κλοπή και στον εγωισμό σας<br />Γαμώ την κοινωνία σας¨<br />-Ε εντάξει τρελός του δρόμου ήταν.<br />-Κι αν ήταν ο χριστός;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-3761754335633822047?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-7809242341051145492009-01-22T02:59:00.000+02:002009-01-22T03:00:29.354+02:00Μαζεύτηκαν οι άστεγοι σε χριστουγεννιάτικη φιλανθρωπική εκδήλωση του δήμου. Μίλησαν για τα προβλήματα τους.<br />Για τις αιτίες, τις προσωπικές ευθύνες, τις συλλογικές,<br />τα όνειρά τους, τις διαψεύσεις τους. Το κρύο, την στέρηση, την απουσία.<br />Το άδειο στομάχι,<br />το αδιέξοδο, τις κουβέρτες, τα χαρτόκουτα.<br />Τον χειμώνα, τον εμπαιγμό, την φιλανθρωπία.<br />Το σκύλο, την ελεημοσύνη.<br />Το θάνατο.<br />ο δήμαρχος τους ευχήθηκε και του χρόνου και με μια οδοντογλυφίδα έβγαλε από τα δόντια του τα απολειφάδια του κρέατος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-780924234105114549?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-57371723639412912832009-01-22T02:58:00.000+02:002009-01-22T02:59:10.882+02:00Η δουλειά του ήταν δύτης. Χρόνια τώρα.<br />Ώσπου το βρήκε. Το ναυάγιο που έψαχνε. Χρόνια τώρα.<br />Καθώς πλησίαζε στο ναυάγιο κουνούσε όλο κ πιο γοργοπέδιλα τα πόδια του κ ανάσαινε γρήγορα με ανυπομονησία παιδιού.<br />Όταν έφθασε κοντά τον κυρίεψε ίλιγγος.<br />Το όνειρο της ζωής του δεν ήταν παρά ένα ναυάγιο. Χρόνια τώρα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-5737172363941291283?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-57983097741742657712009-01-22T02:56:00.000+02:002009-01-22T02:58:05.315+02:00Τους έδωσαν λεφτά και τους νοίκιασαν ένα καράβι.<br />Τους περίμεναν στο λιμάνι με ανθοδέσμες για όταν θα επιστρέψουν. Με ελπίδα για ευχάριστα νέα.<br />Εκείνοι είχαν ξανοιχτεί στο πέλαγος.<br />Γλεντούσαν κάθε μέρα.<br />Τεράστιες στρατιές ανεφοδιασμού για το πλήρωμα.<br />Έτρωγαν, έπιναν και χόρευαν.<br />Το πλοίο το είχαν οι ίδιοι βαφτίσει ¨καλή ώρα¨.<br />Κάποια στιγμή μες στα πακέτα ανεφοδιασμού βρήκαν ένα ζευγάρι κυάλια.<br />Ανέβηκαν στην πρύμνη κ κοίταξαν κατά τη στεριά πίσω τους, από κει που ήρθαν.<br />Το τοπίο ήταν κόκκινο από το αίμα κ γκρίζο από το θάνατο.<br />Όταν είδαν το θέαμα ζήτησαν στη μπάντα να παίξει πιο σιγά κ συνέχισαν να χορεύουν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-5798309774174265771?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-36947600029488031602009-01-22T02:55:00.001+02:002009-01-22T02:55:44.711+02:00Ζωσμένος με πυρομαχικά.<br />Βάδισε προς το εμπορικό κέντρο.<br />Μια μητέρα αγόραζε παπούτσια στην κόρη της.<br />Ένας νέος έψαχνε δαχτυλίδι αρραβώνος για την κοπέλα του.<br />Ένας παππούς είχε βγάλει βόλτα τα εγγόνια του.<br />Ένα σκυλάκι κανίς στόλιζε τη ματαιοδοξία της κυρίας του.<br />Μία νεαρή μιλούσε στο κινητό με το φίλο της.<br />Βάδιζε ολομόναχος (δεν του είχαν αφήσει κανέναν)<br />ζωσμένος με πυρομαχικά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-3694760002948803160?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-31918038691619539402009-01-22T02:54:00.000+02:002009-01-22T02:55:00.439+02:00Πρέπει κάποιος να μας προστατεύει από το κακό μάτι.<br />Οι προσευχές δεν λύνουν τη βασκανία.<br />Το λάδι επιπλέει στο νερό.<br />Ο αγιασμός δεν βοηθάει.<br />Το κακό δε φεύγει με το γαλάζιο μάτι.<br />Ούτε το πράσινο ματ μπορεί να κάνει κάτι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-3191803869161953940?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-60008148900077430192009-01-22T02:53:00.001+02:002009-01-22T02:53:46.607+02:00Πρέπει να διαλέξουμε έναν, είπε, δε γίνεται αλλιώς, είμαστε πολλοί.<br />Έτσι κι έγινε.<br />Πρέπει να του δώσει ο καθένας κάτι πολύτιμο.<br />Έτσι κ έγινε.<br />Από δω και πέρα θα είναι για μας ο κύριος.<br />Έτσι κ έγινε.<br />Ο κύριος θα λύνει τις διαφορές μας.<br />Έτσι κι έγινε, <br />ώσπου ο κύριος δεν άφησε κανέναν ζωντανό<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-6000814890007743019?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-61920121885277295942009-01-22T02:52:00.001+02:002009-01-22T02:52:28.533+02:003 μήνες αποκλεισμένος.<br />Λόγω αδιαφορίας για επαφή.<br />Δεν είχε κάμερα στον υπολογιστή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-6192012188527729594?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-5231031125374872172009-01-22T02:51:00.001+02:002009-01-22T02:51:24.098+02:00Είχε στήσει αυτί. Καρτερούσε πίσω από το ανάχωμα.<br />Στα πρώτα βήματα που θα άκουγε θα πεταγόταν ξαφνικά.<br />Στόχος η εξολόθρευση του αντιπάλου.<br />Με κάθε μέσο.<br />Κάποιος τον άγγιξε απειλητικά στον ώμο.<br />Το χέρι του έπιασε το μαχαίρι<br />Και με ιατροδικαστική ακρίβεια το έχωσε στο κορμί πίσω του.<br />Ίσα που πρόλαβε να ακουστεί ένα πνιγμένο ...¨πεινάς;;¨<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-523103112537487217?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-38283698767889564332009-01-22T02:49:00.000+02:002009-01-22T02:50:04.981+02:00ο χαμένος κρίκος της ευσυνειδησίας<br />κείτονταν δίπλα σε εκείνον της καταπίεσης και της συμμετοχής.<br />το άγριο ένστικτο μασούσε ένα φύλλο δάφνης<br />χασμουριόταν και προεξανήγγελε σιβυλλικούς λόγους.<br />Η αθωότητα βι-αζόταν δίπλα στα πουρνάρια.<br />ο λύκος χάιδευε παρθένο μαλλί<br />η αλεπού μαστόρευε τρύπες στη σίτα<br />Το αίμα έρρεε ανάμεσα στα πόδια της αθωότητας.<br />ο κυνηγός άναβε τσιγάρο ενθυμούμενος τις παλιές καλές ημέρες.<br />η γιαγιά έπλεκε κάλτσες για τον εγγονό που δεν ήρθε τον χειμώνα.<br />η φυσαλίδα του καφέ έσκαγε ανυπόμονα πάνω σε μάτι που έβραζε.<br />ο παππούς λιαζότανε.<br />Κι η αθωότητα ούρλιαζε ξεψυχώντας.<br />Εμείς που στο διάολο ήμασταν;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-3828369876788956433?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-59986001083906186192009-01-22T02:47:00.000+02:002009-01-22T02:48:35.000+02:00Πρόσωπα βυθισμένα στη σιωπή.<br />Επίδεσμοι, γάζες βουτηγμένες στο αίμα.<br />Σιωπή από παντού.<br />Συζητήσεις επί συζητήσεων.<br />Σιωπή παντού.<br />Κουβέντες και αναλύσεις.<br />Σιωπή που τσακίζει κόκαλα.<br />Θάνατος.<br />Δε μιλάει κανείς.<br />Πολιτική φυματιώση σφυροκοπεί ανελέητα.<br />Τρόμος<br />Ψίθυροι φωνές κρότοι ουρλιαχτά<br />Διαπραγματεύσεις διαπλοκές<br />Δε μιλάει ποτέ κανείς<br />Καταδίκες επιβραβεύσεις γύρω από έναν μπουφέ.<br />Παιδικά στόματα ραμμένα από το θάνατο.<br />Και στο πιάτο μας επιπλέει μια χλέπα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-5998600108390618619?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-61543442481640507832009-01-22T02:01:00.001+02:002009-01-22T02:41:49.795+02:00Όνειρα δαίμονες ξεφτίλισαν την τελευταία αίσθηση ηθικής του.<br />Γύρισε πλευρό και η ανάσα του άρπαξε μυρωδιά από νυχτολούλουδο.<br />Συντετριμμένα άνθη αναστέναξαν μέσα από τους βολβούς των ματιών του.<br />Η ζωή που θυμόταν ήταν ένα καροτσάκι σε μία ανηφόρα χωρίς σημαίες.<br />Σηκώθηκε και πήρε το όπλο του.<br />Βγήκε στην παγωμένη νύχτα.<br />Στόχευσε ψηλά.<br />Και ο κρότος ξεσήκωσε τις κουρνιαγμένες νυχτερίδες της ψυχής του.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-6154344248164050783?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-35666881659743948402009-01-22T01:58:00.000+02:002009-01-22T02:47:32.076+02:00Κωπηλάτης στον πάγκο του.<br />Κουπί, διαταγές, ιδρώτας, μακέλεμα σκέψεων από ένα ζεστό φαγητό, μια γυναικεία μορφή, ένα ανθισμένο πρωινό, δροσιά πάνω στα ματόκλαδα.<br />Σκέψεις περικοκλάδες που περιτυλίγουν δώρο χριστουγέννων που δεν ανοίγει ποτέ.<br />Ναι. Δεν υπήρχε θεός και ούτε καν του περνούσε η σκέψη να τον εφεύρει.<br />Γιατί οι διαταγές ήταν σαφείς και το καράβι χιλιάδες μίλια μακριά από τη χαρά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-3566688165974394840?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>άϊντε ντεnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-60899060174041751062008-12-22T20:10:00.002+02:002009-01-29T22:53:39.708+02:00έχω κλειστεί στο ασανσέρ και περιμένω<br />εγκλωβιστεί σε χίλια στεγανά<br />επιλογές που μου προσφέρονται πατάω<br />μόνον με αφήνουνε, σχεδόν αμήχανά<br /><br />κενό μετέωρο σε θάλαμο κλεισμένο<br />κενό μετέωρο σε κάψουλα στενή<br />κενό μετέωρο σε θάλαμο, δεν βγαίνω<br />αντέχω τα βασανιστήρια Ζωή<br /><br />καμια εξέλιξη μα ούτε καν και πτώσις,<br />έστω μια πρόσκρουση με λάμψη φωτεινή<br />κανένα όνειρο μα ούτε και Eφιάλτης<br />μα που θα πάει θα "πιάσει" το κουμπί<br /><br />μετέωροι είμαστε σε ασανσερ σου λέω<br />και από πάνω το τσιγκέλι της ζωής<br />αγκομαχώντας οι μέρες μία μία<br />κουτσανασαίνουν στην κάθε τους στιγμή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-6089906017404175106?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-28436753798173050952008-12-22T20:06:00.000+02:002008-12-22T20:07:05.520+02:00Εύθραστος μοιάζω και μαλακός σαν χάδι<br />μα στον πυρήνα της ύπαρξης αγκάθια έχω βγάλει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-2843675379817305095?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-60016335823942618072008-12-22T20:03:00.000+02:002008-12-22T20:04:26.584+02:00Γαμα στο ζητα<br /> και πες σε μι<br />δελτα του λάμδα<br /> και ανατροπι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-6001633582394261807?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-58425603969516483942008-12-22T20:02:00.000+02:002008-12-22T20:03:07.253+02:00Η χαρά της ζωής δεν εγκλωβίζεται<br />σε χαρακώματα προσωπικών επαφών<br />δεν συλλαμβάνεται σε απόχες<br />πανούργων ανθρωποδίφων<br />που ως γνήσιοι συλλέκτες<br />επιθυμούν σε σφαγιστό δοχείο<br />να την δουν<br /><br />Η χάρα μου για την ζωή<br />ίπταται αναπαίσθητα σχεδόν αόρατα<br />πάνω από τις μάχες σας<br />και ξεφεύγει των ειδικών<br />φοβούμενη να χαρακτηριστεί<br />είδος προς εξαφάνιση, τι λιπι!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-5842560396951648394?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-29374940424168253262008-12-22T19:59:00.000+02:002008-12-22T20:00:30.689+02:00Ποιό είναι το δικό μου άροτρο;<br />Ποιός ο δικός μου δρόμος;<br />Ποιό μονοπάτι έσκαψα και κάλυψα τα ίχνη;<br />Στους περρισότερους,<br />βλέπω μές την θωριά τους<br />το βλέμμα εκείνου του<br />ιερού καθώς το λένε ζώο<br />μιας κ' αγωνίζονται να<br />κρατηθούν σε ευθυγραμμισμένες<br />παράλληλες πορείες ζωής<br />με φόβο χαραγμένες.<br />Μα αλοίμονο αν στην ζωή<br />το ζύγι σε πλακώσει!<br />Βάσανο γίνεται μετά και<br />πλάκωμα και κόπος<br />τα βλέφαρα μονάχα τους<br />θα κλείνουνε συνέχεια<br />μην αντικρύσει η ματιά<br />την άθλια μιζέρια.<br />Μα ακόμη πιο οδυνηρό είναι<br />αν υποθέσεις πως είναι<br />ανάλαφρο το άροτρο που έχεις!<br />Μην γελαστείς από αυτούς<br />που θέν να σου προσφέρουν<br />παυσίπονα κ' ηρεμιστικά<br />ντυμένα με εικασίες<br />Το κάνουν γιατί έχασαν<br />πια τον δικό τους δρόμο<br />και αν τους πιστέψεις<br />πιθανό, από την ελαφρότητά σου<br />να μην σκαλίσεις την ζωή βαθιά<br />που είναι όλη δικιά σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-2937494042416825326?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-37562204603149878442008-12-22T19:56:00.000+02:002008-12-22T19:57:24.544+02:00Χτες το βράδυ<br />έκανα φόνο<br />έπνιξα τύψη<br />και μετανιώνω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-3756220460314987844?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-30844627856890832162008-12-22T19:55:00.000+02:002008-12-22T19:56:13.735+02:00ξερνάμε λέξεις σαν από μεθύσι με φτηνό κρασί<br /> που η γεύση πικρή η ζάλη ο σκοπός<br />και η απόλαυση ο παρδαλός χορός<br /> ζαλισμένοι στις σκέψεις μας<br /> σε μια κοινωνία φτηνά πανηγυρική<br /> με δωρεάν ποτά να σερβίρονται ατέλειωτα<br /> το μόνο που ζητούμε είναι παυσίπονα<br /> για να συνεχίσουμε<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-3084462785689083216?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-37246737990754049042008-12-22T19:51:00.000+02:002008-12-22T19:54:31.035+02:00ψήνομαι<br /> στις διαφημίσεις σας για αλλαγή<br /> στην δήθεν γκόμενα που με κοιτάει πονηρά<br /> περιμένοντας το λεωφορείο στον άρρωστο ήλιο<br /><br />παγώνω<br /> απο την αμηχανία σας όταν σας καλημερίζουν<br /> από τις σκυθρωπές φάτσες το πρωί<br /> <br />λιώνω<br /> στις οθόνες σας<br /> <br />χτυπιέμαι<br /> από τα πυρά των ανώφελων συζητήσεων σας<br />και πνίγομαι<br /> από την βλακεία σας<br /> <br />αλλά δεν κάνω τίποτα<br />όσο και αν προσπαθώ<br />που όντως θα ήταν καλή δικαιολογία<br />αν πράγματι προσπαθούσα.<br />Αλλά δεν κάνω τίποτα.<br /><br />Κάποια στιγμή όμως και<br />χωρίς να το περιμένεις<br />θα χιμήξω και θα σε ξεκοιλιάσω.<br /><br />Ως πότε θα μείνουμε στην αδράνεια ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-3724673799075404904?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-87579528828179451312008-12-22T19:44:00.000+02:002008-12-22T19:49:54.592+02:00Η γενιά μας,<br /> συγκρούστηκε με κράσπεδα παράλογης ταχύτητας<br /> βυθίστηκε σε κριθάριους ποταμούς<br /> γεύτηκε τις στρυχνίνες<br /> κέντησε πλεκτά με θανατερά βελόνια<br /> έφαγε τους καρπούς της άρνησης<br /> τσάκιστηκε σε βράχους νικοτίνης<br /> μαγεύτηκε από το φως της τηλεόρασης<br /> τυφλώθηκε από τα ίδια της τα χέρια<br /> ξεχάστηκε στα βιντεοπαιχνίδια<br /> ξεβράστηκε στην στεριά<br /> γελάστηκε από γέροντες<br /> δαγκώθηκε από σκυλιά<br /> χτυπήθηκε από προστάτες<br /> εκλιπάρησε παρακάλεσε φίλησε<br /> για μια θέση μια δουλειά μια ποδιά<br /> έχασε από πλούσιους<br /> προδόθηκε από έρωτες<br /> περιφρονήθηκε<br /> κουρελιάστηκε<br /> διασύρθηκε.<br /><br />Η γενιά μας,<br /> ήταν η μόνη που άλεσε ψωμί από τους ανεμόμυλούς της.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-8757952882817945131?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4395261384461859657.post-88121088269041191462008-05-01T14:32:00.000+03:002008-12-22T19:43:48.833+02:001. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι σήμερα είναι μια καινούρια γενιά εργαζομένων. Η γενιά των 700 σφαλιάρων.<br /><br />2. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει ανεξάρτητα και αυτόνομα, να χαρεί και να αναπτύξει τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του, να ζήσει ανθρώπινα όπως ορίζουν οι ανάγκες και οι επιθυμίες του όταν η αμοιβή της εργασίας του στοχεύει μόνο στην μετά βίας φυσική του συντήρηση, που λίγο απέχει της εξόντωσης.<br /><br />3. Το καρέ συμπληρώνουν η τράπεζα, η οικογένεια και η πολύωρη εργασία, γενναίοι βοηθοί και πρόθυμοι δεσμώτες, σηκώνουν την κούπα της δουλείας σου στο όνομα της επιβίωσής σου.<br /><br />4. Εναλλακτικές λύσεις, όχι λιγότερο άτυχες, της πολύωρης εργασίας είναι η δεύτερη εργασία ή η ανεργία. Όπως και να έχει με κάθε συνδυασμό είσαι χαμένος.<br /><br />5. Σφαλιάρες τρώνε όλοι ανεξαιρέτως ηλικίας. Κάποιοι δεν τολμούν να μιλήσουν, άλλοι δεν ξέρουν. Αυτή την στιγμή δεν υπάρχει τρίτη κατηγορία.<br /><br />6. Η βία που ασκείται στους εργαζόμενους είναι σχεδόν μόνο ψυχολογική. Κανένας δεν κατηγορείται και σπανίως τιμωρείται. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι προτιμούν απλά την εκτόνωση της ψυχολογικής τους πίεσης και όχι την απαλοιφή των αιτιών δημιουργίας της.<br /><br />7. Ο μόνος διάλογος μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών συντελείται στις υπογραφές της πρόσληψης ή της απόλυσης. Σε έναν "διάλογο" με μουντζούρες είναι επόμενο να αμαυρώνονται και τα δικαιώματα των εργαζομένων.<br /><br />8. Το όνειρο των περισσότερων εργαζομένων δεν είναι η βελτίωση των συνθήκων εργασίας τους και σε καμία περίπτωση η ανατροπή του συγκεκριμένου συστήματος αλλά να γίνουν αφεντικά. Το όνειρο των αφεντικών είναι να έχουν τέτοιους υπαλλήλους.<br /><br />9. Συνδικαλισμός είναι μια καινούρια ιατρική μέθοδος που ράβει το στόμα σβήνει την μνήμη και κάμπτει την μέση με απόλυτη επιτυχία.<br /><br />Ζήτω η εργατική πρωτομαγιά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4395261384461859657-8812108826904119146?l=telospanton.blogspot.com' alt='' /></div>αρχή του τίποταnoreply@blogger.com0